پیش از آنکه درسال 1836 میلادی Charles Trivilian چارلز تریویلیان، زبان انگلیسی را در هند رسمیت بخشد، فارسی دری برای هفت صد سال زبان اداری هندوستان بوده است.

ادیبان و چكامه سرایان زیادی ازین سرزمین پهناور قد برافراشته، شاعران و نویسندگان بیشماری درین خطه  پناه جسته ، زندگی نموده، مورد احترام و پشتیبانی قرار گرفته و بهترین آثار جاویدان خویش را برای حوزۀ گستردۀ  فرهنگی زبان پارسی دری تقدیم داشته اند.

ییشتر شاهان و شهزادگان این دورۀ شکوفایی فرهنگی پارسی دری در هند، به  نقاشی، رسامی، ادبیات و شعر علاقمند بوده اند، چنانكه بعضی از آثار جهانگیر از جمله  "مرقع گلشن" که نمونه کاملی از نفاست و تابناکی هنر او می باشد و" مرقع جهانگیر" که از شاهکارهای هنری ممتاز و پر آوازهٔ این عهد است هم اکنون در موزیم  شهر برلین  در آلمان نگهداری می گردد.