مقاله ای از امیرحسین بهمنی
امروزه گسترش مدنيت و چربش شهر نشيني بر روستا نشيني سبب شده است كه آشنايي انسان با دد و دام
بيش تر و پيش تر وانمود نمادهاي كهني باشد كه در فرآيند فرهنگ پذيري از طريق رسانه هاي گونه گون بر ذهن و زبان آنان نقش بسته است .اگرچه اين آشنايي در جوامع پيشرفته از طريق مشاهده ي مستقيم در آلبومي زنده موسوم به باغ وحش نيز ميسر است و در جوامع كوچكتر كه جبر تكنولوژي پيوند شان را با طبيعت هنوز نگسسته است، هنوز رنگي از ديروز ها با خويش دارد.
انسان ديروز اما بي واسطه حيوان را مي شناخته كه سهل است با او مي زيسته و لحظه لحظه ي مفرح حيات را تجربه مي كرده است.
اگر انگاره ي كارل گوستاو يونگ را بپذيريم كه انسان روان را همچون تن از نياكان به ميراث مي برد،پس بايد گفت شناخت بيشينه ي آرزوها ، كام ها، كنش ها و واكنش هاي انسان امروز به شناخت انسان تاريخي و چگونگي پيوند ذهن و زبان او راجع است .
حيوان از ديرباز جايگاه ويژه اي در ذهن انسان داشته است . پيش از چيرگي انسان بر طبيعت و آغاز تاريخ و حتي پس از آن حيوان خدا پنداشته مي شد؛ اما آن گاه كه دانش بر توانش ِانسان افزود ، حيوان از عرش به فرش فروافتاد و خداي ديروز خود بنده ي خدايي ديگر شد: انسان تمدن آفرين .
ادامه نوشته
بيش تر و پيش تر وانمود نمادهاي كهني باشد كه در فرآيند فرهنگ پذيري از طريق رسانه هاي گونه گون بر ذهن و زبان آنان نقش بسته است .اگرچه اين آشنايي در جوامع پيشرفته از طريق مشاهده ي مستقيم در آلبومي زنده موسوم به باغ وحش نيز ميسر است و در جوامع كوچكتر كه جبر تكنولوژي پيوند شان را با طبيعت هنوز نگسسته است، هنوز رنگي از ديروز ها با خويش دارد.
انسان ديروز اما بي واسطه حيوان را مي شناخته كه سهل است با او مي زيسته و لحظه لحظه ي مفرح حيات را تجربه مي كرده است.
اگر انگاره ي كارل گوستاو يونگ را بپذيريم كه انسان روان را همچون تن از نياكان به ميراث مي برد،پس بايد گفت شناخت بيشينه ي آرزوها ، كام ها، كنش ها و واكنش هاي انسان امروز به شناخت انسان تاريخي و چگونگي پيوند ذهن و زبان او راجع است .
حيوان از ديرباز جايگاه ويژه اي در ذهن انسان داشته است . پيش از چيرگي انسان بر طبيعت و آغاز تاريخ و حتي پس از آن حيوان خدا پنداشته مي شد؛ اما آن گاه كه دانش بر توانش ِانسان افزود ، حيوان از عرش به فرش فروافتاد و خداي ديروز خود بنده ي خدايي ديگر شد: انسان تمدن آفرين .
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۸۵ ساعت 19:8 توسط گروه ادبیات فارسی سوادکوه
|