رضا سیدحسینی متولد اردبیل ۲۲ مهر ۱۳۰۵ - ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ نویسنده و مترجم ایرانی است. سیدحسینی همچنین سرپرست و عضو اصلی تألیف و ترجمهٔ مجموعهٔ شش جلدی «فرهنگ آثار» بوده است
كار ترجمه را از سن ۱۶ سالگی با ترجمه از تركی قفقازی و تركی استانبولی شروع كرد.وی پس از آن نزد کسانی چون دکتر پرويز ناتل خانلری و عبدالله توکل زبان فرانسه را یاد گرفت و اولین ترجمهاش از اين زبان در سال ۱۳۲۶ منتشر شد.
تحصیلات مقدماتی
بعد از گذراندن تحصیلات مقدماتی به مدرسه پست و تلگراف تهران رفته ومشغول تحصیل در رشته ارتباطات دور شد. سپس برای تکمیل مطالعات خود به پاریس رفت. مدتی نیز در دانشگاه U.S.C آمریکا به تحصیل فیلم سازی پرداخت. بعد به ایران بازگشته و به فراگیری عمیق تر زبان فرانسه و فارسی نزد اساتیدی همچون عبداالله توکل، پژمان بختیاری، دکتر ناتل خانلری پرداخت. در ضمن مبانی نقد فلسفه هنر و ادبیات نیز در آموزشکده تئاتر تدریس میکرد. طی دورههای متمادی سردبیری مجله سخن را به عهده داشتهاست. همچنین در اداره مخابرات و رادیو و تلویزیون هم کار میکرد. از همان دوران بود که به صورت جدی به کار ترجمه پرداخت. در دوران جوانی کتابی در زمینه روان شناسی ترجمه کرده با عنوان پیروزی فکر که بسیار مورد توجه قرار گرفت به طوری که حدود بیست یا سی بار تجدید چاپ شد و هنوز هم میشود. در حالی که دیگر ترجمههایش مثل ترجمه «شاهکارهای دنیاً یا»طاعون" آلبر کامو این قدر علاقه مند نداشت. این کتاب که مربوط به روان شناسی قبل از فروید است شامل پندهایی است که انسان را به تعمق و تفکر وا میدارد.
آثار
از سیدحسینی تاکنون ۳۴ جلد کتاب منتشر شده است که میتوان به ترجمههایی از آندره مالرو، مارگریت دوراس، یاشار کمال، ناظم حکمت، ژان پل سارتر، آندره ژید، آلبرکامو، توماس مان، ماکسیم گورکی، بالزاک، جک لندن، چارلی چاپلین و... اشاره کرد.
«رؤیای عشق» از ماکسیم گورکی، «لایم لایت» اثر چارلی چاپلین، «طاعون» آلبر کامو، «آخرین اشعار ناظم حکمت»، «ضد خاطرات» و «امید» آندره مالرو، «در دفاع از روشنفکران» ژان پل سارتر و «آبروباخته»ی جک لندن، از جمله آثار این مترجم هستند
درگدشت رضا سید حسینی
رضا سیدحسینی، مترجم و پژوهشگر ادبی پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری، در سن ۸۳ سالگی و در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت. عفونت ریه علت مرگ این مترجم اعلام شده است.وی از ۱۶ فروردین به علت ضعف عمومی و عفونت شدید ریه در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان ایرانمهر تهران بستری بود و چند بار به حالت اغما فرو رفت
